Saturday, January 19, 2013

مسکن

‎-غصه نخور اَقدس، دست و بالم که واشِ واسَت میخرم
می شد غرور مردونگی رو وخت گفتن این حرف، توی کلامش ببینی،
بار اولش نبود که اینُ می گفت، هر وقت که یکی از زنای هَمساده چیز ِ تازه ای می خرید و اقدس مور مورش میشد، این جمله رو مثل مُـــسکِن به روح اقدس تزریق می کرد.
اقدس عاشق این مـُسکـِن بود با این که هیچ وخت نتونسته بود واسه اقدس چیزی بگیره ...!

تصادف

معلوم بود سرعتش خیلی بالا بوده، خط ترمزش مثل دو ریل سیاه اهنی تا افق کشیده شده بود،
خوشحال بود، برق زندگی در چشماش موج می زد،
از تصادف جون سالم به در برده بود،
میگفت زندگیش را مديون ماشين مدل بالايش،
خدا هم اون بالا داشت لبخند ميزد

Friday, January 18, 2013

کپی برابر اصل


هوا بغض داشت،  آن قدر اَبرناک بود که بخواد بباره،
سر کوچه دیدمش، لباس مشکی تنش بود، کمی هم ریش در آورده بود،
 همه میگفتن کپی برابر اصلِ پدرشِ، دو روز پیش کپی بدون اصل شد ...!

Monday, January 14, 2013

سوء تفاهم

- آقای ِ قاضی ما با هم تفاهم نداریم.
- ما اصلا از اولشم با هم تفاهم نداشتیم.
میان ِ هیاهوی ِ زن و شوهر ِ جوان, دو نفر سکوت کرده بودند؛
قاضی و کودکی که به نظر می‌رسید حاصل ِ یک سوتفاهم باشد!

مزرعه ای به نام ایران

 علوفه ی حیوانات کم و کم تر میشد ... همه به جان هم افتاده بودند ... سگ ها به جای نگهبانی به آزار و اذیت جوجه ها میپرداختند ... پیر مرد دوره گرد خبر از زمستانی سخت آورده بود ... صاحبان زمین های کوچک همسایه هرکدام به تصرف قسمتی از مزرعه مشغول بودند ... دیگر ادای احترام به یادبود موسس مزرعه نه بخاطر احترام و اعتقاد بلکه از سر اجبار بود ... هر روز گوسفندان بیشتری به کشتارگاه برده میشدند ... و صاحب مزرعه از دسیسه های دشمنی خونخوار به نام گرگ با عنوان سر منشا تمامی مشکلات سخن میگفت ...

یه پیشنهاد نسبتا بی شرمانه



یه جا نوشته بود: به نظرم بهترین آدمهای زندگی شما، آنهایی هستند که چای‌تان پیش هم یخ کرده است!

پیشنهاد: اگر تا به حال این اتفاق براتون نیوفتاد، امشب دو تا استکون چای بریزید و بنشینید کنار "یــــارِتــون"، هر وقت جناب یـــار خواست دست به چای بزنه، چنان بزنید پس کله اش که صدای کلاغ در بیاره، وقتی که چای سرد شد این جمله رو براش بخونید و و ادارش کنید از این که بهترین آدم زندگی اش شدید بهتون تبریک بگه !

Saturday, January 12, 2013

اولین مظلوم تاریخ


گـَـلویی صاف کرد و به سخنرانی‌ ادامه داد. یک ساعتی می‌شد از مظلومیت سخن می‌گفت. در و دیوار مسجد سیاه بود، برای همان مظلوم.
کاش کسی هم بود که از اولین مظلوم تاریخ می‌گفت، "قــابـیـل"، کسی که، هیچگاه کسی دردش را نفهمید.